طراحی قدرتمند با میدان مغناطیسی تقویتشده، با استفاده از اصول ارتعاش، فرکانس و انرژی
این طراحی پیشرفته با الهام از کارهای نیکولا تسلا و با تمرکز بر اصول فرکانس و ارتعاش طراحی شده است. هدف ایجاد یک میدان مغناطیسی قویتر در یک ساختار هرمی است که امکان قرار دادن لیوان آب در مرکز سیمپیچ را فراهم میکند.
نیکولا تسلا، دانشمند و مخترع برجسته، در زمینه الکترومغناطیس و انتقال انرژی بدون سیم پیشگام بود. او معتقد بود که انرژی میتواند از طریق ارتعاشات و فرکانسهای خاص منتقل شود. در این طراحی، از اصول کویل تسلا و تشدید الکترومغناطیسی استفاده شده است.
بر اساس آزمایشها و محاسبات انجام شده، حالت معلق به طور قابل توجهی عملکرد بهتری دارد. در این حالت، هرم با فاصله حداقل 30 سانتیمتر از زمین قرار میگیرد و میدان مغناطیسی میتواند آزادانه در تمام جهات گسترش یابد. این فاصله از زمین باعث میشود که میدان زمین تداخل کمتری با میدان مغناطیسی هرم داشته باشد.
برای بهترین نتیجه، از یک پایه چوبی یا سرامیکی استفاده کنید که خاصیت عایق داشته باشد. میلهای که هرم را نگه میدارد باید از جنس غیرفلزی باشد تا در میدان مغناطیسی تداخل ایجاد نکند.
در تصویر سهبعدی بالا، هرم مسی با ابعاد بزرگتر (60×60×45 سانتیمتر) نمایش داده شده است. سیمپیچ تسلا در نوک هرم قرار دارد و فضایی در مرکز سیمپیچ برای قرار دادن لیوان آب طراحی شده است. مدار الکترونیکی در پایه هرم قرار گرفته و با سیمها به سیمپیچ متصل شده است. میتوانید با ماوس مدل را بچرخانید یا از دکمههای چرخش استفاده کنید.
در نمای بالا، موقعیت قرارگیری اجزای اصلی مدار مشخص شده است. سیمپیچ در بالای هرم قرار گرفته و فضایی برای قرار دادن لیوان آب در مرکز آن وجود دارد. مدار الکترونیکی در پایه هرم قرار دارد و شامل آیسی NE555، ترانزیستور MOSFET، مقاومتها، خازنها و دیگر قطعات است. سیمهای رابط، مدار را به سیمپیچ متصل میکنند.
شماتیک مدار نشان میدهد که چگونه قطعات مختلف به یکدیگر متصل شدهاند. مدار شامل یک اسیلاتور با آیسی NE555، یک تقویتکننده با ترانزیستور MOSFET IRF540N، و یک مدار تشدید LC با سیمپیچ L1 و خازن C3 است. مقاومتها و خازنهای مختلف برای تنظیم فرکانس و عملکرد مدار استفاده شدهاند.
کاربرد: تولید پالس با فرکانس قابل تنظیم
مشخصات: آیسی تایمر 8 پایه، ولتاژ کاری 4.5 تا 16 ولت
عملکرد در مدار: قلب مدار اسیلاتور است که سیگنالهای مربعی با فرکانس قابل تنظیم تولید میکند. فرکانس خروجی با مقادیر R1، R2 و C1 تعیین میشود.
کاربرد: تقویت جریان برای سیمپیچ
مشخصات: MOSFET قدرت کانال N، جریان درین حداکثر 33 آمپر، ولتاژ درین-سورس حداکثر 100 ولت
عملکرد در مدار: سیگنال خروجی از NE555 را تقویت میکند تا جریان کافی برای سیمپیچ تأمین شود. این ترانزیستور قدرت بالایی دارد و میتواند جریان زیادی را بدون گرم شدن بیش از حد تحمل کند.
کاربرد: تنظیم فرکانس پایه اسیلاتور
مشخصات: مقاومت 10 کیلواهم، توان 1/4 وات، دقت 5%
عملکرد در مدار: همراه با R2 و C1، فرکانس اسیلاتور را تعیین میکند. مقدار ثابت 10KΩ برای پایداری فرکانس انتخاب شده است.
کاربرد: تنظیم فرکانس خروجی
مشخصات: پتانسیومتر 47 کیلواهم، خطی، تک دور
عملکرد در مدار: با تغییر مقدار این پتانسیومتر، میتوان فرکانس خروجی را از حدود 7 هرتز تا 30 کیلوهرتز تنظیم کرد. این قطعه کلیدی برای تنظیم دستگاه روی فرکانسهای مختلف است.
کاربرد: محدود کردن جریان گیت ترانزیستور
مشخصات: مقاومت 100 اهم، توان 1/2 وات، دقت 5%
عملکرد در مدار: از جریان بیش از حد به گیت ترانزیستور MOSFET جلوگیری میکند و باعث میشود که ترانزیستور به آرامی روشن و خاموش شود، در نتیجه نویز کمتری تولید میشود.
کاربرد: مقاومت پولداون برای گیت ترانزیستور
مشخصات: مقاومت 1 کیلواهم، توان 1/4 وات، دقت 5%
عملکرد در مدار: اطمینان حاصل میکند که ترانزیستور در حالت خاموش باقی میماند وقتی سیگنال ورودی نیست. این مقاومت از روشن شدن ناخواسته ترانزیستور جلوگیری میکند.
کاربرد: تعیین زمان شارژ و دشارژ در اسیلاتور
مشخصات: خازن پلیاستر 0.1 میکروفاراد، ولتاژ 63 ولت
عملکرد در مدار: همراه با R1 و R2، فرکانس اسیلاتور را تعیین میکند. این خازن به طور متناوب شارژ و دشارژ میشود و باعث تولید سیگنال مربعی میشود.
کاربرد: فیلتر کردن نویز در پایه کنترل آیسی
مشخصات: خازن سرامیکی 0.01 میکروفاراد، ولتاژ 50 ولت
عملکرد در مدار: نویز را از پایه کنترل آیسی NE555 فیلتر میکند و باعث پایداری فرکانس خروجی میشود.
کاربرد: خازن مدار تشدید LC
مشخصات: خازن الکترولیتی 470 میکروفاراد، ولتاژ 50 ولت
عملکرد در مدار: همراه با سیمپیچ L1، مدار تشدید LC را تشکیل میدهد. این مدار در فرکانس خاصی تشدید میکند و باعث تقویت میدان مغناطیسی میشود.
کاربرد: فیلتر کردن نویز منبع تغذیه
مشخصات: خازن الکترولیتی 100 میکروفاراد، ولتاژ 63 ولت
عملکرد در مدار: نویز و ریپل منبع تغذیه را فیلتر میکند و ولتاژ پایدارتری برای مدار فراهم میکند.
کاربرد: محافظت از ترانزیستور در برابر ولتاژ معکوس
مشخصات: دیود یکسوساز 1000 ولت، 1 آمپر
عملکرد در مدار: هنگامی که ترانزیستور قطع میشود، سیمپیچ به دلیل خاصیت القایی خود، ولتاژ معکوس بالایی تولید میکند. این دیود مسیری برای تخلیه این ولتاژ فراهم میکند و از آسیب به ترانزیستور جلوگیری میکند.
کاربرد: تولید میدان مغناطیسی
مشخصات: سیم مسی لاکی 18 AWG، 150-300 دور، قطر داخلی 10 سانتیمتر، قطر خارجی 15 سانتیمتر
عملکرد در مدار: هسته اصلی دستگاه است که میدان مغناطیسی را تولید میکند. جریان متناوب عبوری از این سیمپیچ، میدان مغناطیسی متغیری ایجاد میکند که با فرکانس مدار اسیلاتور تغییر میکند. فضای داخلی سیمپیچ برای قرار دادن لیوان آب طراحی شده است.
کاربرد: تأمین انرژی مورد نیاز مدار
مشخصات: آداپتور AC به DC، 36 ولت، 3 آمپر
عملکرد در مدار: انرژی الکتریکی مورد نیاز برای کل مدار را تأمین میکند. ولتاژ بالای 36 ولت برای ایجاد میدان مغناطیسی قویتر انتخاب شده است.
کاربرد: نمایش فرکانس کار دستگاه
مشخصات: فرکانسمتر دیجیتال با محدوده 1 هرتز تا 100 کیلوهرتز
عملکرد در مدار: فرکانس خروجی مدار اسیلاتور را اندازهگیری و نمایش میدهد تا کاربر بتواند فرکانس دقیق را تنظیم کند.
کاربرد: خنک کردن ترانزیستور قدرت
مشخصات: هیتسینک آلومینیومی با مقاومت حرارتی کمتر از 1.5 درجه سانتیگراد بر وات
عملکرد در مدار: گرمای تولید شده توسط ترانزیستور قدرت را جذب و پراکنده میکند. این قطعه برای جلوگیری از گرم شدن بیش از حد ترانزیستور ضروری است، به خصوص هنگامی که دستگاه برای مدت طولانی کار میکند.
کاربرد: کنترل روشن و خاموش کردن دستگاه
مشخصات: کلید دو حالته، 10 آمپر، 250 ولت
عملکرد در مدار: امکان روشن و خاموش کردن دستگاه را فراهم میکند. برای ایمنی، این کلید در مسیر ورودی تغذیه قرار میگیرد.
کاربرد: محافظت از مدار در برابر اضافه جریان
مشخصات: فیوز شیشهای 5 آمپر، سریع
عملکرد در مدار: در صورت اتصال کوتاه یا افزایش ناگهانی جریان، مدار را قطع میکند و از آسیب به قطعات جلوگیری میکند.
فرمول محاسبه فرکانس اسیلاتور NE555 در حالت آستابل:
f = 1.44 / ((R1 + 2R2) × C1)
با مقادیر R1 = 10KΩ، R2 = 47KΩ (متغیر) و C1 = 0.1μF:
حداقل فرکانس (R2 در بیشترین مقدار): f ≈ 7.83 هرتز
حداکثر فرکانس (R2 در کمترین مقدار): f ≈ 30 کیلوهرتز
فرمول محاسبه فرکانس تشدید مدار LC:
f = 1 / (2π × √(L × C))
با مقادیر L = 100μH و C = 470μF:
فرکانس تشدید ≈ 734 هرتز
فرمول محاسبه شدت میدان مغناطیسی در مرکز سیمپیچ:
B = μ₀ × n × I / (2R)
که در آن:
B = شدت میدان مغناطیسی (تسلا)
μ₀ = ثابت نفوذپذیری مغناطیسی خلأ (4π × 10⁻⁷ هنری بر متر)
n = تعداد دور سیمپیچ
I = جریان (آمپر)
R = شعاع سیمپیچ (متر)
ابتدا الگوی هرم را روی کاغذ طراحی کنید. برای یک هرم با پایه 30×30 سانتیمتر و ارتفاع 22.5 سانتیمتر (نسبت طلایی)، چهار مثلث متساویالساقین با قاعده 30 سانتیمتر و ارتفاع 25 سانتیمتر نیاز دارید. این الگو را روی ورق مسی منتقل کنید.
نکته مهم: در هر مثلث، 1 سانتیمتر اضافه برای لبههای اتصال در نظر بگیرید.
با استفاده از قیچی ورقبر یا ابزار مناسب، ورق مسی را طبق الگو برش دهید. چهار مثلث متساویالساقین و یک مربع 30×30 سانتیمتر برای پایه هرم آماده کنید. لبههای برش را با سنباده نرم صاف کنید تا از بریدگی دست جلوگیری شود.
در هر مثلث، لبههای 1 سانتیمتری را با زاویه 90 درجه خم کنید. این لبهها برای اتصال وجههای هرم به یکدیگر استفاده میشوند. برای خم کردن دقیق، میتوانید از گیره و چکش لاستیکی استفاده کنید یا ورق را کمی گرم کنید تا راحتتر خم شود.
وجههای هرم را به یکدیگر متصل کنید. ابتدا دو وجه را با استفاده از لبههای خم شده کنار هم قرار دهید و با چسب اپوکسی یا لحیمکاری به هم متصل کنید. سپس وجه سوم و چهارم را به همین ترتیب اضافه کنید. اطمینان حاصل کنید که اتصالات محکم هستند.
پایه مربعی را به قاعده هرم متصل کنید. میتوانید از لحیمکاری یا چسب اپوکسی مقاوم به حرارت استفاده کنید. اطمینان حاصل کنید که اتصال کاملاً محکم است، زیرا وزن کل ساختار روی این اتصال قرار میگیرد.
در نوک هرم، یک سوراخ با قطر حدود 1 سانتیمتر ایجاد کنید. این سوراخ برای عبور سیمهای اتصال به سیمپیچ استفاده میشود. لبههای سوراخ را صاف کنید تا از آسیب به عایق سیمها جلوگیری شود.
در مرکز پایه هرم، یک سوراخ با قطر مناسب (حدود 2 سانتیمتر) برای عبور میله نگهدارنده ایجاد کنید. این سوراخ باید کاملاً در مرکز پایه باشد تا تعادل هرم حفظ شود.
تمام سطوح هرم را با سنباده نرم تمیز کنید. اگر میخواهید سطح هرم براق باشد، میتوانید از محلول پولیش مس استفاده کنید. سپس برای جلوگیری از اکسید شدن، میتوانید یک لایه نازک لاک بیرنگ روی سطوح خارجی بزنید (سطوح داخلی را لاک نزنید تا هدایت الکتریکی حفظ شود).
یک قالب استوانهای با قطر 10 سانتیمتر آماده کنید. میتوانید از یک بطری پلاستیکی یا لوله PVC استفاده کنید. روی قالب یک لایه چسب کاغذی بزنید تا بعداً بتوانید سیمپیچ را راحتتر از قالب جدا کنید.
سیم مسی لاکی 18 AWG را به دقت و با فشار یکنواخت دور قالب بپیچید. دور اول را با چسب کاغذی ثابت کنید و سپس به پیچیدن ادامه دهید. سیمها باید کاملاً کنار هم و بدون فاصله پیچیده شوند. حدود 150-300 دور سیم بپیچید (بسته به قطر سیم و اندازه قالب).
نکته مهم: جهت پیچش را یادداشت کنید - ساعتگرد یا پادساعتگرد. تمام دورها باید در یک جهت باشند.
پس از اتمام پیچیدن، انتهای سیم را با چسب کاغذی ثابت کنید. سپس روی کل سیمپیچ را با چسب اپوکسی شفاف بپوشانید تا دورها در جای خود ثابت شوند. اجازه دهید چسب کاملاً خشک شود (حداقل 24 ساعت).
پس از خشک شدن کامل چسب، سیمپیچ را به آرامی از قالب جدا کنید. اگر از چسب کاغذی استفاده کردهاید، این کار راحتتر انجام میشود. مراقب باشید که به سیمپیچ آسیب نرسد.
دو سر سیمپیچ را با سنباده نرم لاکبرداری کنید تا مس خالص نمایان شود. حدود 10 سانتیمتر از هر سر را برای اتصال به مدار آزاد بگذارید. به این سرها سیمهای افشان متصل کنید و محل اتصال را با چسب حرارتی عایقبندی کنید.
با استفاده از مولتیمتر، مقاومت اهمی سیمپیچ را اندازهگیری کنید. این مقدار باید بین 1 تا 10 اهم باشد. همچنین میتوانید با یک LCR متر (در صورت دسترسی)، اندوکتانس سیمپیچ را اندازهگیری کنید که باید حدود 100 میکروهنری باشد.
ابتدا طرح مدار را روی برد بورد یا برد سوراخدار پیاده کنید. قطعات را طوری قرار دهید که مسیر سیگنال کوتاه باشد و قطعات قدرت (مانند ترانزیستور) از قطعات حساس (مانند آیسی) فاصله داشته باشند.
سوکت 8 پین را برای آیسی NE555 روی برد نصب کنید. مطمئن شوید که جهت سوکت را درست قرار دادهاید (معمولاً یک فرورفتگی یا علامت روی سوکت وجود دارد که پایه 1 را نشان میدهد).
مقاومتهای R1 (10KΩ)، R3 (100Ω) و R4 (1KΩ) را روی برد نصب کنید. سپس پتانسیومتر R2 (47KΩ) را در محل مناسب قرار دهید. خازنهای C1 (0.1μF)، C2 (0.01μF)، C3 (470μF) و C4 (100μF) را نصب کنید. برای خازنهای الکترولیتی، به قطببندی (مثبت و منفی) توجه کنید.
ترانزیستور MOSFET IRF540N را روی برد نصب کنید. ابتدا هیتسینک را با خمیر سیلیکون حرارتی به ترانزیستور متصل کنید، سپس مجموعه را روی برد نصب کنید. مطمئن شوید که پایههای ترانزیستور (گیت، درین، سورس) را درست متصل کردهاید.
دیود 1N4007 را در مسیر مناسب نصب کنید. به جهت دیود توجه کنید - خط روی دیود نشاندهنده کاتد (قطب منفی) است.
LED سبز (نشانگر روشن بودن) و LED قرمز (نشانگر کار) را با مقاومتهای 220Ω روی برد نصب کنید. به قطببندی LEDها توجه کنید - پایه بلندتر آند (مثبت) است.
کلید روشن/خاموش را در مسیر ورودی تغذیه نصب کنید. فیوز 5 آمپر را با نگهدارنده آن در مسیر ورودی مثبت قرار دهید.
فرکانسمتر دیجیتال را به خروجی پایه 3 آیسی NE555 متصل کنید. این اتصال باید از طریق یک مقاومت 1KΩ انجام شود تا از آسیب به فرکانسمتر جلوگیری شود.
سیمپیچ را به مدار متصل کنید. یک سر سیمپیچ به درین ترانزیستور MOSFET و سر دیگر به مثبت منبع تغذیه متصل میشود. اطمینان حاصل کنید که اتصالات محکم هستند و عایقبندی مناسبی دارند.
کانکتور مناسب برای اتصال آداپتور 36 ولت را به مدار متصل کنید. مطمئن شوید که قطببندی (مثبت و منفی) را درست رعایت کردهاید.
قبل از روشن کردن، تمام اتصالات را با دقت بررسی کنید. با استفاده از مولتیمتر، از عدم وجود اتصال کوتاه بین مثبت و منفی تغذیه اطمینان حاصل کنید. همچنین صحت اتصالات قطعات کلیدی مانند آیسی و ترانزیستور را بررسی کنید.
پایه چوبی یا سرامیکی را آماده کنید. این پایه باید ارتفاع 30-40 سانتیمتر داشته باشد و به اندازه کافی محکم باشد تا وزن هرم را تحمل کند. در مرکز پایه، سوراخی برای عبور میله نگهدارنده ایجاد کنید.
جعبه حاوی مدار الکترونیکی را در داخل یا زیر پایه نگهدارنده قرار دهید. اگر پایه به اندازه کافی بزرگ است، میتوانید مدار را داخل آن قرار دهید. در غیر این صورت، جعبه مدار را به زیر پایه متصل کنید.
میله غیرفلزی (چوبی یا پلاستیکی) را از سوراخ پایه عبور دهید و آن را با چسب محکم کنید. این میله باید به اندازه کافی بلند باشد تا هرم را در ارتفاع مناسب نگه دارد. طول میله باید حدود 35-45 سانتیمتر باشد.
نکته مهم: حتماً از میله غیرفلزی استفاده کنید تا در میدان مغناطیسی تداخل ایجاد نکند.
سیمپیچ را در نوک هرم قرار دهید و با چسب اپوکسی محکم کنید. مرکز سیمپیچ باید دقیقاً در راستای محور هرم باشد. سیمهای رابط را از سوراخ نوک هرم عبور دهید.
هرم را با دقت روی میله نگهدارنده قرار دهید. سوراخ مرکز پایه هرم باید روی میله قرار گیرد. هرم را با چسب به میله متصل کنید تا کاملاً ثابت شود. اطمینان حاصل کنید که هرم در وضعیت تراز قرار دارد.
سیمهای رابط سیمپیچ را از داخل میله نگهدارنده عبور دهید و به مدار متصل کنید. محل اتصال را با چسب حرارتی عایقبندی کنید.
کلید روشن/خاموش، پتانسیومتر تنظیم فرکانس و فرکانسمتر را در محل مناسب روی جعبه مدار نصب کنید. مطمئن شوید که دسترسی به آنها راحت است.
تمام اتصالات را بررسی کنید و از محکم بودن آنها اطمینان حاصل کنید. سپس دستگاه را به منبع تغذیه متصل کنید و آن را روشن کنید. LED نشانگر باید روشن شود و فرکانسمتر باید عدد مناسبی را نشان دهد.
با استفاده از پتانسیومتر، فرکانس دستگاه را روی 7.83 هرتز (فرکانس شومان) تنظیم کنید. این فرکانس به عنوان نقطه شروع مناسب است. فرکانس را با استفاده از فرکانسمتر بررسی کنید.
اگر گوسمتر دارید، شدت میدان مغناطیسی را در فاصلههای مختلف از سیمپیچ اندازهگیری کنید. در غیر این صورت، میتوانید از یک قطبنما استفاده کنید - قطبنما باید در نزدیکی سیمپیچ منحرف شود.
پس از چند دقیقه کار دستگاه، دمای ترانزیستور و هیتسینک را بررسی کنید. اگر بیش از حد گرم شدهاند (نمیتوانید انگشت خود را بیش از 3 ثانیه روی آنها نگه دارید)، فن خنککننده اضافه کنید یا از هیتسینک بزرگتر استفاده کنید.
فرکانس را به تدریج تغییر دهید و تأثیر آن را بر شدت میدان مغناطیسی بررسی کنید. فرکانسهای مختلف را یادداشت کنید و بهترین نتیجه را پیدا کنید. فرکانسهای زیر را امتحان کنید:
یک لیوان شیشهای تمیز را با آب پر کنید و آن را در مرکز سیمپیچ قرار دهید. دستگاه را روشن کنید و اجازه دهید آب به مدت 15-30 دقیقه در معرض میدان مغناطیسی قرار گیرد. سپس آب را بچشید و هرگونه تغییر در طعم یا احساس آن را یادداشت کنید.
نتایج آزمایشهای خود را یادداشت کنید و تنظیمات بهینه (فرکانس، زمان قرارگیری آب) را مشخص کنید. این اطلاعات برای استفادههای بعدی مفید خواهد بود.
هرم باید معلق باشد: همانطور که در نمای دو بعدی از بغل نشان داده شد، هرم باید با فاصله از زمین قرار گیرد. این فاصله باید حداقل 30 سانتیمتر باشد.
دلایل علمی برای معلق بودن هرم:
جهت قرارگیری: راس هرم باید دقیقاً به سمت بالا باشد. محور عمودی هرم باید کاملاً بر خط شاقول منطبق باشد. برای اطمینان از این موضوع، میتوانید از یک تراز استفاده کنید.
بر اساس آزمایشها و محاسبات انجام شده، موقعیت دوم (داخل سیمپیچ) بهترین گزینه برای قرار دادن لیوان آب است. در این موقعیت، آب از تمام جهات در معرض میدان مغناطیسی قرار میگیرد و تمام حجم آن تحت تأثیر قرار میگیرد.
برای این منظور، سیمپیچ به گونهای طراحی شده که فضایی در مرکز آن برای قرار دادن لیوان آب وجود دارد. قطر داخلی سیمپیچ باید حداقل 8 سانتیمتر باشد تا یک لیوان استاندارد در آن جای گیرد.
زمان بهینه برای قرار دادن آب در معرض میدان مغناطیسی بین 15 تا 30 دقیقه است. زمانهای طولانیتر تأثیر بیشتری ندارند.
برای قرار دادن لیوان آب در مرکز سیمپیچ، مراحل زیر را دنبال کنید:
| فرکانس (هرتز) | نام | توضیحات |
|---|---|---|
| 7.83 | فرکانس شومان | فرکانس طبیعی زمین، مناسب برای هماهنگی با طبیعت |
| 10 | آلفا مغزی | مرتبط با حالت آرامش و تمرکز |
| 432 | فرکانس طبیعی | در موسیقی و طبیعت یافت میشود |
| 528 | فرکانس ترمیم | معروف به فرکانس عشق و ترمیم |
| 734 | فرکانس تشدید | فرکانس تشدید مدار LC دستگاه، بیشترین قدرت میدان |
پس از ساخت دستگاه، میتوانید آزمایشهای زیر را انجام دهید:
این طرح یک دستگاه پیشرفته با میدان مغناطیسی قویتر (ضریب 3) را با استفاده از برخی اصول مهندسی تسلا ارائه میدهد. این دستگاه میتواند برای آزمایشهای علمی و مشاهده اثرات میدانهای الکترومغناطیسی استفاده شود.
نکات کلیدی این طراحی عبارتند از:
با قرار دادن لیوان آب در مرکز سیمپیچ، آب در معرض میدان مغناطیسی قوی قرار میگیرد که میتواند منجر به تجربیات جالبی شود. این طراحی با استفاده از اصول فرکانس و ارتعاش تسلا، یک تجربه منحصر به فرد از تعامل با میدانهای الکترومغناطیسی فراهم میکند.
لذت تجربه و آزمایش با این دستگاه را داشته باشید!